Koeien

Kom binnen!

Een kleine vier jaar geleden was hier een verbouwing gaande. De keuken, gang en huiskamer werden onderhanden genomen. De keuken werd volledig gestript en van niets weer helemaal opgebouwd. Van top tot teen vernieuwd. De gang idem dito, nieuwe vloer/wanden en plafond. In de huiskamer werd alleen het plafond vervangen en de rest werd door een verfbeurt opgefrist.


Als ik hier nu rondkijk ben ik nog steeds blij met de keuzes die ik toen maakte. Ik kan niets aanwijzen waarvan ik achteraf denk; dat had ik anders moeten doen. Vanuit praktisch oogpunt klopt het allemaal. Ook de kleuren die ik gebruikt heb sta ik nog helemaal achter. Dit is mijn style. Niet alledaags, uniek, past bij ons.

 

keuken 

In deze blog wil ik drie dingen/items uitlichten. En wel deze: het plafond in de huiskamer omdat het heel kleurrijk is. De kapstok in de gang omdat deze heel verrassend is. Maar ik begin met een beeldje wat in de keuken op de vensterbank staat waar ik aan gehecht ben.

Eerste item:

 Bij mij staat er vaak eens wat anders op de vensterbank. Dat wisselt nogal eens. Soms komt het voor dat een item er iets langer mag vertoeven, maar dan gaat het eerder over maanden dan jaren.

De uitzondering maakt de regel, wordt weleens gezegd. Zo ook in dit geval. Er is één ding wat de tijd én verbouwing heeft doorstaan.

 

kus 

Het is een beeldje van een boertje en boerinnetje die elkaar een kus geven. Een oerhollands ‘delfstblauw’  tafereeltje. Gekocht in een souvenierswinkel in Scheveningen. Dat beeldje staat hier nu al twaalf jaar in de keuken op de vensterbank! En nog steeds smelt ik weg als ik er naar kijk. Het toppunt van tederheid. Dat is het! Hoe het jochie voorover buigt om zijn meisje te kussen.

Het is trouwens een heel mooi beeldje. Er waren en zijn genoeg van deze beeldjes te koop die het net niet zijn. Die niet dat tedere gevoel geven. Het kusje moet wel echt zijn! Snap je?

Tweede item: 

Het tweede wat ik wil laten zien is de kapstok.

De gang was onderhanden genomen en waar voorheen de kapstok hing kon dat nu niet meer. Dus een nieuwe kapstok, op een nieuwe plek. Ik had alle schilderijen/fotolijsten/ kindertekeningen en borduurwerken, die niet zomaar ergens in een kast mochten belanden, verzameld. Met deze hele verzameling  ‘bekleedde’ ik de gehele linkermuur van de gang. De ‘wall of fame’ hier in huis!

 

wall of fame 

Aan de rechtermuur van de gang was er ruimte om een kapstok te maken. En eigenlijk heel simpel: omdat de lijsten aan de ene kant tegen de muur hingen, moest de kapstok aan de andere kant niet tegen de muur komen te hangen, dus aan het plafond. Logisch toch?

 

kapstok

 

Met een mooie RVS buis, staalkabel en verschillende ijzeren haken maakte ik een kapstok. De buis werd met stevige bouten aan het plafond bevestigd. Tussen de buis en het plafond hielden we een ruimte van 10 cm. Noodzaak was om de buis stevig te bevestigen, zodat er later niet een volgeladen kapstok naar beneden zou denderen. Dat zou jammer zijn! Vervolgens maakte ik met staalkabel en haken de kapstok af.

Verschillende haken op verschillende hoogtes, om het een beetje speels te maken.

 

kapstok 

Er werd hier in huis nog wat tegengesputterd. Niet handig, zo’n kapstok, onpraktisch, gaat niet gebruikt worden. Maar ondertussen is het tegendeel flink bewezen!

 Derde item:

Het derde ‘ding’  waarover ik ga vertellen is het plafond in de huiskamer.

Het oude plafond moest eruit omdat daar boven nog electriciteitsleidingen liepen van héél lang geleden, die nodig vervangen moesten worden. Het oude plafond bestond uit schrootjes waar ik toch wel met pijn in mijn hart afscheid van nam, en wel hierom: jaren terug had ik die schrootjes geverfd, in verschillende kleuren. Een kleurrijke boel. Vond ik nog steeds heel mooi.

 

Maar ik moet zeggen, met hoe het nu geworden is ben ik nog blijer! In plaats van strepen bestaat het plafond nu uit vakken. Groot en klein, breed en smal. In de kleuren: blauw, lichtblauw, groen, lichtgroen, oranje-geel en, om het spannender te maken: rood! Die rode vakken maken het voor mij helemaal af. De finishing touch. Het verrassingselement.

 plafond

 

Er was ook nog een technisch verrassingselement wat ik wel grappig vond. Ik had van te voren een werktekening gemaakt met de grootte van de vakken en welke kleuren elk vak zou krijgen. De underlayment-platen waar het plafond van gemaakt zou worden kon ik van tevoren al verven. Dat is namelijk een stuk makkelijker werken. Zo gezegd, zo gedaan! Volgens mijn werktekening ging ik aan de slag. Op het moment dat het plafond daadwerkelijk werd gemaakt bleek dat ik iets over het hoofd had gezien. Ik had het perspectief aangehouden als dat je een vloer gaat leggen. What you see, is what you get. In dit geval stond ik dus eigenlijk op het plafond in plaats van eronder. Weer wat geleerd!

 

Dit waren mijn drie bijzondere interieur items.

Zou jij graag over die van jou willen vertellen? Laat het me weten en ik kom graag bij je langs!

 

 

 

Reacties (0)


Reageer





Toegestaande tags: <b><i><br>Voeg een nieuwe reactie toe:


Deel dit artikel: