Koeien

De tweede jeugd van mijn slaapkamerkast

Ongeveer een jaar geleden keek ik zo eens even rond in onze slaapkamer. Witte muren die een wel een likje verf konden gebruiken, ontbrekende plinten, gordijn wat een beetje grauw was geworden en tja, die lamp, daar was ik al even op uitgekeken.


Tijd voor een opfrissing.

 

Ik begon met het eerste klusje waar ik zeker van was hoe het moest en vooral welke kleur; de muren texen in mooi fris gebroken wit. Ik koos voor gebroken wit omdat ik al behoorlijk zeker wist dat er nog genoeg kleur zou komen in de verdere opfrissing van onze slaapkamer.

 

Vervolgens ging ik aan de slag met plinten die ik blauw verfde, gordijn van een mooi spijkerstofje dat ik nog had liggen. Een nieuwe lamp maakte ik van spijkerstofjes, een mand en een houten kom en de deur werd geverfd, wit met groen. Ook de nachtkastjes waren toe aan een opknapbeurt. De grote kast was eigenlijk best nog goed maar zó lelijk, dus ook die moest er aan geloven.

 

Een opknapbeurt voor de kasten, dat was dus de volgende klus. Eerst eens even een plan bedenken.            

Mijn visie was: ik vond de houtkleur erg mooi, jammer om die geheel weg te verven. Dus die houtkleur wilde ik behouden.

Mijn missie was: het mocht allemaal wat kleuriger, speelser, maar toch ook rustig.

 

Ik begon met de twee nachtkastjes. Het hout wat door de tijd lelijk was geworden plakte ik af in vierkante blokken, schuurde die stukken en zette het in de grondverf. Zo pakte ik de lelijke stukken aan maar bleef ook de houtkleur behouden.

kast

 

Daarna bepaalde ik voor elk vlak welke kleur het moest worden, zodat het een mooi geheel werd.

Van één van de nachtkastjes liet ik het laatje achterwege, dat kon ik gebruiken voor de grote kast.

Het gat waar het laatje had gezeten timmerde ik dicht met een plankje waar ik spijkerstof om heen had geniet.

 

kast kast

 

De spiegel van de grote kast sloopte ik eraf. Dat was meteen al veel beter. Net als bij de nachtkastjes ging ik aan de slag met de lelijke stukken hout; afplakken, schuren, grondverven, kleurtje erop.

So far, so good. Maar in plaats van een mooie kast moest het nog even een hele vette kast worden!

Hij mocht aan de linkerkant wel wat uitgebouwd en hoger worden, met een soort gestapelde toren. En iets met kleurrijke dopjes en deksels, dat zou leuk zijn.

 

Ik had het laatje van mijn nachtkastje, en bij de kringloop kocht ik een krukje. Mijn plan was om met die twee dingen de  ‘toren’ te stapelen. Het krukje zaagde ik in tweeën zodat hij nog maar twee poten had in plaats van vier. Daarna ging ik met draadeinden uitproberen om er één geheel van te maken. Het krukje stond met twee benen op de kast en het laatje zweefde daarboven. Dit moest dus aan elkaar gemaakt worden met draadeinden, die je in de goede stand buigt. Met hulp van Ad is dat gelukt! De draadeinden schroefde ik vast aan de kast, gingen dwars door het krukje heen naar het laatje, wat daardoor goed op zijn plek werd gehouden. Het krukje werd voorzien van beenwarmers. De twee poten van het krukje schroefde ik vast aan de kast.

 

Toen dat gelukt was konden de dopjes en deksels te voorschijn komen. Eén voor één maakte ik de draadeinden los en voorzag ze van dopjes en deksels. Erg leuk vond ik dat, het werd echt mijn kast!

Leuk om uit te zoeken! Welke dopjes en deksels, welke kleuren, welke grootte, welke volgorde. Om het al doende tot één geheel te laten worden. Zoals ik al zei, erg leuk om te doen. Dan kan ik niet stoppen en moet het gewoon af!

 

kast

 

Als laatste heb ik nog een deksel op het laatje gemaakt, met een leuk handvat van dopjes, zodat het ook echt gebruikt kan worden.

 

Heb jij ook een k